Pindakaas en Sushi (Pindakaas en Sushi #1) – Roderick Leeuwenhart

Geplaatst op 23 februari 2017 door Emmy in Boeken, Recensie / 6 Comments

Pindakaas en Sushi (Pindakaas en Sushi #1) – Roderick LeeuwenhartPindakaas en sushi door Roderick Leeuwenhart
Ook door deze auteur: Pindakaas en sushi 2
Serie: Pindakaas en Sushi #1
Andere boeken in deze serie: Pindakaas en sushi 2
Uitgever: Uitgeverij Leeuwenhart | Juni 2014
Aantal pagina's: 216
ISBN: 9789082220506
Uitgave: Hardcover
Goodreads
four-stars

Verkrijgbaar op www.pindakaasensushi.nl!

Marle ziet het helemáál niet zitten om een weekend lang omringd te worden door otaku – fans van Japan. Ze is door haar vriendinnen meegesleurd naar een animeconventie en stiekem op zoek naar een schokkend schrijfonderwerp. Dan ontmoet ze een mysterieuze ridder die haar de wonderen van het festival toont – maar ze raakt hem op slag weer kwijt!

Marle duikt dieper en dieper in de zee van chaos en cosplayers. Zal ze de ridder terugvinden voordat het weekend om is? Een lang geleden weggestopte kant van haar komt naar boven.

---

Pindakaas en Sushi is het eerste boek in zijn soort: een roman voor young adults en lezers daarboven die zich afspeelt op een Nederlandse animeconventie. Door de ogen van een nieuwkomer, maar tot de tanden bewapend met waarheidsgetrouwe details, scherp inzicht in geekcultuur en een heerlijke lofzang op de rasechte otaku. Oké, en soms ook een ironische knipoog.

Leef mee met Marles worsteling om niet alleen de ridder, maar ook haar ‘inner geek’ te vinden. Samen met haar vrienden Joyce, Esther en SaBBaT betreedt ze een stormachtig zomerweekend vol anime, cosplay, hotelontbijt en dealerrooms, waar geen van hen onveranderd uitkomt.

Ik ben dol op Sushi! En stiekem ook op manga en anime, al kijk/lees ik het veel minder dan jaren geleden. Ik heb zelfs ooit een animeconventie bezocht. Ja ja, de aap is uit de kimonomouw en misschien vond ik het daarom wel extra leuk toen Roderick Leeuwenhart mij benaderde of ik Pindakaas en Sushi wilde recenseren. Uiteraard! Geekmodus aan en gaan met die banaan.

Pindakaas en Sushi gaat over de 16-jarige Marle die zich heeft laten overtuigen om een héél weekend mee te gaan naar een animeconventie. Ze wil graag journalistiek gaan studeren en ziet dit als een uitstekende kans om een mooi stuk te schrijven. Marle heeft nul verstand van deze cosplayende japanliefhebbers en ontmoet gelukkig een ridder die haar een beetje wegwijs maakt, want haar vriendinnen? Die hebben het veel te druk met het verkopen van hun eigen manga. Ze raakt de ridder echter kwijt.. En dan… Wat moet ze nu?

Dit boek is leuk voor iedereen die een beetje nerdy is, of juist wil ervaren hoe het is om als niet-zo-nerd naar een nerdparadijs te gaan. Pindakaas en Sushi wordt namelijk beschreven vanuit het oogpunt van een newbie en ondanks dat er soms wel wat veel met vakjargon wordt gesmeten (ik denk niet dat Marle een gopher meteen een gopher zou noemen) vond ik het heerlijk om – zij het fictief – op een conventie rond te wandelen. Het is immers jaren geleden dat ik zelf eens naar zo’n con gericht op de Japanse cultuur ben geweest (chibicon, voor de geïnteresseerden).

Random gedachte tijdens het lezen: HEY EEN MANGAPAGINA. (Ik teken nog steeds keiveel manga. Mocht niet van school maar yolo).

Vooral de eerste helft van het boek vond ik fantastisch. Ik werd er vrolijk van, ik vond het cute en ik kon me helemaal voorstellen hoe Marle zich voelde. Ik vond haar wel een beetje zielig, zo alleen. En ook nog eens alleen op een kamer (ik zou hem dus zo erg gedeeld hebben met mijn vriendinnen…). Toch was niet het hele boek koek en ei voor mij. Op de helft van het boek komen we op de zaterdagavond en daar wordt het opeens zo vaag. Ik vond het hele vervreemde stuk een beetje overbodig en afbreuk doen aan de hele beleving. Ik vond ‘die vage shizzle’ geen toegevoegde waarde hebben en vervolgens vond ik dat er veel te veel gebruik werd gemaakt van clichés en overdreven dramatiek. Jammer, want het boek had dat helemaal niet nodig.

Random gedachte tijdens het lezen 2: Wanneer ga ik weer sushi eten?

Toch zitten er veel goede dingen in het verhaal. Over het vinden van jezelf, maar ook in het trouw blijven aan jezelf. Of het vinden van je inner geek. Met een flinke dosis zelfspot. Geekpower! En vriendschap. Ik vond het mooi hoe er  vriendschappen ontstonden en werden uitgediept. Ik hoor altijd van iedereen dat dit een soort bijeffect van conventies is, dus ik vind het heel mooi dat dit ook een terugkerend thema is.

Gelukkig maakt het einde van Pindakaas en Sushi  veel goed en maakte het mij lekker voor het tweede deel, wat ik ook zeker zal gaan aanschaffen (eerst maar eens wat kaarsjes verkopen haha). En stiekem heb ik ook wel weer zin om weer eens naar een conventie te gaan.

Pindakaas en Sushi  is een gezellig en nerdy boek over een meisje dat een heel nieuwe wereld leert kennen.

Met thema’s als vriendschap, open staan voor anderen en de wonderlijke wereld van de Japanse cultuur maakt Pindakaas en Sushi tot een ontzettend grappig en leuk boek. Ik heb het met veel plezier gelezen en ik denk dat veel lezers er ook van kunnen genieten. Ga jij graag naar events, ben je een beetje geeky (en vond je geek girl bijvoorbeeld leuk)? Dan is dit vast een boek voor jou! Extra leuk; hij is gewoon van Nederlandse bodem.

 

Bewaren

four-stars
Divider

Liefs, Emmy

Volg Zon en Maan: Bloglovin' / Facebook / Goodreads / Instagram / Twitter

Tags: , , , , ,

Divider

6 responses to “Pindakaas en Sushi (Pindakaas en Sushi #1) – Roderick Leeuwenhart

  1. Niki

    Hoi! Wat ben ik blij met deze recensie, ik twijfel er al een tijdje over of ik dit boek moet aanschaffen of niet, dus een positieve recensie van een van mijn favoriete boekenbloggers is heel fijn?
    Is het boek in ik-perspectief of in de derde persoon geschreven? Ik ben namelijk een grote fan van zowel boeken als manga en anime, dus dit lijkt me echt een leuk boek maar ik kan nergens vinden in welk perspectief het geschreven is, vandaar mijn twijfel xxx

  2. Boek drie is net uit, dus ik ben ook benieuwd naar je recensies van boek twee en drie 😀

    De eerste keer naar een conventie (met kraam om tekeningen en andere zelfgemaakte dingen te verkopen) ging ik ook meteen een heel weekend, maar dat was zo ongeveer om de hoek dus ik kon gewoon thuis slapen 🙂

Geef een reactie