Verbrand (Het Huis van de Nacht #7) – P.C. & Kirstin Cast

Verbrand (Huis van de Nacht, #7)

Titel: Verbrand (Goodreads)
Originele titel: Burned
Serie: Het Huis van de Nacht #7
Auteur: P.C. & Kirstin Cast
Uitgever: Boekerij (2012)
Genre: Young adult, (urban) fantasy, paranormal romance
Aantal pagina’s: 336
Waardering: ★★1/2
ISBN:
9789022561850

Koop ‘verbrand’ hier

Drie meisjes spelen met vuur, en als ze niet oppassen, zal iedereen zich branden…Het zijn onheilspellende tijden in het Huis van de Nacht. Zoey Redbirds ziel is verbrijzeld. Nu alles waar ze voor stond uiteenvalt en haar hart gebroken is, verlangt ze ernaar om voorgoed in het hiernamaals te blijven. Zoey’s krachten nemen snel af en het lijkt er niet op dat ze zichzelf op tijd bijeen kan rapen om naar haar vrienden terug te keren en de zaken weer op orde te brengen. Stark is de enige levende persoon die haar kan bereiken, maar hij moet wel een manier vinden om dat te doen. Volgens de Hoge Raad van Vampiers zal hij moeten sterven, maar dan zal Zoey de strijd zeker opgeven. En er resten nog slechts zeven dagen…Dan verschijnt ‘beste vriendin voor altijd’ Stevie Rae op het toneel. Ze houdt een geheim verborgen dat mogelijk de sleutel is om Zoey terug te halen, maar tegelijkertijd dreigt haar hele wereld uiteen te spatten.

line2

Het zevende deel al weer, van deze enorme serie. Een serie waarvan veelal wordt gezegd dat hij enorm wordt uitgemolken, wat er voor zorgt dat je er óf helemaal weg van bent, óf gewoon zwaar meh vindt. Ik zit er een beetje tussenin. Ik vind het ‘wel leuk’, maar toch zit er iets in die serie die er voor zorgt dat je het volgende deel weer oppakt. Je kan zeggen wat je wilt, maar dan doe je als schrijver toch iets goeds! Wel vind ik ook dat het net te langdradig is, zoals ik in mijn vorige recensie al aangaf: relatief gezien gebeurt er weinig.

In het eind van het vorige deel gebeurt er iets dramatisch met Zoey, waardoor ze in dit deel minder aan het woord komt. Dat vind ik fijn, want Zoey? Die vind ik eigenlijk bloed irritant. Te veel ‘perfect’ en te veel kracht. Het voelde ergens dus enorm goed dat ze even helemaal kapot was. En daardoor ligt de focus op dit deel veel meer op de mysterieuze cowgirl Stevie Rae, die door velen (en dus ook door mij) wordt gezien als het meest interessante karakter van de gehele serie. Stevie Rae heeft iets interessants en intrigeert me. Ze maakt keuzes die niet altijd goed lijken te zijn, maar wel nodig. Haar bestaan ligt echt op een grijs gebied, en dat is iets wat deze serie nodig heeft.

Met het grotendeels ontbreken van Zoey is er meer ruimte voor de andere personages, maar afgezien Aphrodite, Stevie Rae en Damien komen de anderen maar weinig aan het woord. Dat vind ik jammer, want die groep waar in de eerste paar boeken de focus op ligt, is weinig meer over. Ze zijn er nog wel, maar hun stem gaat verloren tussen de rest. Zonde, want ook zij hadden interessante plotten kunnen hebben.. En dat is een van de zwaktes van de serie: de focus ligt altijd op dezelfde personen. Daarbij lijkt het alsof sommige leuke karakters opeens eikels zijn, en eikels opeens vet lief. Niet alles is dus even constant.. Want wel zou moeten met een serie van.. 12 boeken ofzo? Dit onderstreept maar weer dat het eigenlijk te lang duurt en het allemaal in minder boeken had gemoeten. En dat had ook wel gekund.

Toch blijven het vermakelijke verhalen die ik graag even tussendoor lees. Het zijn geen hoogstandjes in het YA aanbod, maar toch is het een leuke mix tussen wicca en de vampierlegendes. Ik vond dit deel dan ook weer even wat leuker dan de vorige, omdat Stevie Rae wat meer aan het woord komt (en nog steeds mysterie achterlaat).

Maar ik moet ook een punt benoemen waar ik me mega aan heb gestoord: het constant op elkaar schelden tussen de personages. Soms voelde dat zo NEP. Zo gespeeld. En ik vond het helemaal niet leuk. Geloof me, ik kan veel hebben en ik snap dat het de stroeve relatie tussen bepaalde karakters moet illustreren, maar dit was gewoon veel te extreem. Bek dicht, stomme karakters. Maar misschien ligt dat ook aan de vertaling. Het volgende deel kan ik in ieder geval weer in het Engels lezen.. Want daar komt deze serie toch beter tot z’n recht!

Andere delen uit deze serie: Verkozen | Verraden | Uitverkozen | Ontembaar | Hunted | Verleiding

De Elite (De Selectie #2) – Kiera Cass

De Elite (The Selection, #2)

Titel: De Elite (Goodreads)
Originele titel: The Elite
Serie: De Selectie #2
Auteur: Kiera Cass
Uitgever: Van Goor (2014)
Genre: Young Adult, Romantiek, Dystopisch
Aantal pagina’s: 256
Waardering: ★★
ISBN:
9789000338368

Koop ‘De Elite’ hier

De selectie begon met 35 meisjes. Nu is de groep geslonken tot de elite. De strijd om Maxons hart wordt steeds meedogenlozer. Hoe dichter America bij de kroon komt, hoe meer ze twijfelt over de liefde. Elk moment met Maxon is als een sprookje. Maar zodra ze haar eerste liefde Aspen ziet, wordt ze overspoeld door herinneringen en hun mooie plannen samen. Terwijl America wordt verscheurd tussen haar twee toekomsten, weet de rest van de elite precies wat ze wil. America’s kans om te kiezen dreigt door haar vingers te glippen.

line2

Soms hebben we erg veel mazzel met Nederlandse vertalingen: zo verscheen het tweede deel van de serie, De Elite, een maand na de Selectie. Nu weten jullie vast wel dat ik niet heel veel budget heb, dus ik was helaas niet in staat het boek meteen te kopen. Daar baalde ik wel van.. Maar gelukkig was de bibliotheek wel erg snel en was ik de eerste die het boek meenam! Niks boven het gekraak van een nog niet eerder geopende hardcover. Wel wil ik hem ooit nog in de kast kunnen zetten hoor, want dit is weer een heerlijk boek! Ik baal er gewoon van dat hij uit is.

Het boek leest erg vlot en verteld het verhaal van America en de andere meisjes die nog over zijn in de selectie. De Elita bestaat uit 6 meiden die allemaal veel van elkaar verschillen in gedrag en uiterlijk. Een een van hen zal uiteindelijk de toekomstige bruid van Maxon worden. Nou ben ik altijd team Maxon, want Aspen vind ik gewoon een griezel. Wat ik dan ook behoorlijk storend vond is zijn aanwezigheid in het verhaal en het feit dat hij America constant in twijfel brengt. America houdt beide jongens dan ook behoorlijk aan het lijntje.. Ze had alles al veel eerder kunnen eindigen, in plaats van de drama die ze veroorzaakt in dit boek. Sommige van die drama is trouwens ook wel goed, want je merkt duidelijk dat America niet gewoon als een schaapje meeloopt qua gedachtegang over het land. Ze is intelligent genoeg om zich te beseffen dat zij daadwerkelijk een verschil kan maken.. Ze moet alleen nog even in zichzelf gaan geloven.

Hoewel ik het verloop van het boek over het algemeen vrij standaard vond, zaten er toch wat verrassende stukken in en is het gewoon heerlijk om mee te dromen bij America’s verblijf in het paleis. Ik vond het dan ook erg jammer toen het boek uit was.. Graag wilde ik gewoon meteen door, want ik wil weten of De One een spetterende climax gaat zijn (ook al is de uitkomst van de Selectie zelf kinda obvious). Ondanks dat het dus niet echt een heel vernieuwend boek is in het YA/Dystopia genre is, is het wel vermakelijk en heeft Kiera Cass het vermogen je mee te zuigen een andere wereld in. Het is bijna alsof jij daar ook bent met een mooie baljurk aan. Soms miste ik wel een diepere laag, maar storend was het niet. Het is gewoon een heel vermakelijk boek. Zelf vind ik het niet heel erg dystopisch, omdat ik minder dreiging ervaar als in bijvoorbeeld De Hongerspelen, maar toch merk je dat het bestuur van het land op de rand van de afgrond staat.

Het je deze serie nou nog niet gelezen: snel doen hoor, want in november komt Kiera Cass naar Nederland, en verschijnt ook het derde deel!

Witch Finder (Witch Finder #1) – Ruth Warburton

Witch Finder (Witch Finder, #1)

Titel: Witch Finder (Goodreads)
Serie: Witch Finder #1
Auteur: Rith Warburton
Uitgever: Hodder Children’s Books (2014)
Genre: Young Adult, Fantasy, Historisch, Romantiek
Aantal pagina’s: 374
Waardering: ★★★★
ISBN:
9781444914467

Koop ‘Witch Finder’

London. 1880. In the slums of Spitalfields apprentice blacksmith Luke is facing initiation into the Malleus Maleficorum, the fearsome brotherhood dedicated to hunting and killing witches.

Luke’s final test is to pick a name at random from the Book of Witches, a name he must track down and kill within a month, or face death himself. Luke knows that tonight will change his life forever. But when he picks out sixteen-year-old Rosa Greenwood, Luke has no idea that his task will be harder than he could ever imagine.

line2

Wat ik zo leuk vind aan boekbloggersland is dat zelfs in Nederland een Engels boek langzaam een hype kan worden. Zo zag ik dit boek, Witch Finder, al wel eens bij anderen langskomen en dacht ik: ja, interessant! Maar pas toen ik naar Londen ging en mevrouw Warburton kon ontmoeten op Comic Con was de keus snel gemaakt: ik kocht het eerste deel van haar beide series en liet te signeren. En eenmaal thuis kwamen ze op de enorme stapel nog te lezen boeken te liggen. Oeps! Gelukkig heb ik daar de maandelijkse TBR voor, laten we maar zeggen.

Op een zaterdagmiddag, die ik lekker had ingepland om te gaan lezen, hikte ik een beetje tegen het boek aan wat ik net begonnen was. Ik had er niet zo veel zin in en wilde eigenlijk gewoon een boek lezen wat ik in één ruk zou kunnen verslinden. (ja zo erg ben ik). Ik maakte een stapel boeken en plaatste een foto op internet: jullie moesten maar helpen kiezen. Nu werd letterlijk elk boek een keer genoemd, dus ik kon absoluut niet kiezen. Toen riep mijn vriend ‘3’ en besloot ik naar hem te luisteren. Want nummer drie was Witch Finder en dat was stiekem ook het boek wat vooraan mijn ‘te lezen plank’-rij stond. Tja.. Het is het lot?

Eerst keek ik nog even op goodreads, en daar zag ik nog al gemengde recensies. Snel klikte ik ze weg.. Want ik had niet zo veel zin om negatief beïnvloed te worden. Gelukkig was dat ook absoluut niet het geval! Ik vind Witch Finder namelijk vol subtiele magie zitten en een heerlijke sfeer van de Victoriaanse tijd bevatten. Een sfeer die passend is voor de tijdsgeest. Ja, een boek voor feministen is het dus niet, want vrouwen worden keihard de grond in geboord in dit boek. En eerlijk is eerlijk, zo was het toen waarschijnlijk ook. Vrouwen trouwde jong met een zo goed mogelijke partij om haar familie vooruit te helpen. Ze droegen misvormende korsetten en moesten braaf doen wat vrouwen hoorde te doen. En Londen? Dat was gewoon een smerige stad vol rook. Wat dat betreft heeft Warburton de boel niet extra mooier gemaakt dan het was, maar toch voel je een zekere romantiek voor de setting. Net als de Gemma Doyle trilogie heeft ook dit boek – door de Victoriaanse tijd – een bepaalde sprookjesachtige sfeer die nogal tot de verbeelding spreekt. Alles is nog net niet modern, als weet je dat het er bijna is. Nog geen auto, maar wel een trein, om het zo maar even uit te leggen. Ik hou er ontzettend van als een boek zo’n sfeer weet over te brengen.

Het verhaal zelf heeft niet echt een ijzersterk plot, maar is wel vermakelijk. Sommige mensen hebben er commentaar op dat de magie van de heksen niet veel voorstelt, maar dat vind ik juist wel passen. In de wereld van Warburton weten mensen namelijk wel van het bestaan van magie, maar is er een enorme kloof tussen beide werelden. Heksen moeten zichzelf dus een soort van afzonderen.. Al wordt er niet bekend gemaakt wat nou de daadwerkelijke verhouding tussen heksen en niet-heksen is behalve de Brotherhood waar Luke bij zit. Heksen zijn niet open over hun magie, al lijkt het me wel dat ze onderling trouwen e.d., alsof ze echt een eigen maatschappij zijn en het liefst zo veel mogelijk van hun eigen volk om zich heen hebben. Het gevolg daarvan is dat je op een gegeven moment niet echt meer weet of normale mensen het nu wel of niet weten.. Maar het doet er niet heel veel toe.

De relatie tussen Luke en Rosa is voorspelbaar, maar toch is de manier waarop ze beiden groeien als persoonlijkheid goed uitgewerkt. Vooral Rosa maakt een positieve transformatie door die ik wel kan waarderen. Ik ben erg benieuwd naar het vervolg, Witch Hunt, want ik heb de indruk dat het volledige potentieel nog niet is bereikt. Ik wil meer weten over de heksen en vooral meer over de moeder van Sebastiaan. Vooral de bijpersonages zijn interessant en bieden een schat van mogelijkheden. Ik wil graag meer over ze weten!

Wat ik me overigens ook afvraag is of de heksen uit de andere serie die Warburton heeft geschreven van dezelfde soort zijn. Ik zal het leren als ik het boek ga lezen, want a Witch in Winter heb ik immers ook!

Hoewel het dus geen klapper is, vond ik het wel een erg leuk boek en heeft het heel veel elementen waar ik erg van hou. Ik vind de setting van de Victoriaanse tijd erg tof en mensen die niet zo veel hebben met fantasy kan ik gerust zeggen dat de focus daar niet echt op ligt. Het leest vlotjes weg en vraagt om meer.. Want zeg nou zelf, na het lezen wil je echt wel weten hoe het verder gaat met Rosa en Luke.

Expeditie BoekBlogginson #1

Stel je voor….

Veertien bleke gezichtjes, moe van de lange reis naar zuidoost Azië en niet gewend buiten in de zon te komen, zitten in een snel varende motorboot. Het eiland met z’n witte parelstranden komt al in zicht en de presentator staat al te wachten. Hij houdt zijn hand voor z’n ogen om de zon uit zijn gezicht te houden. Weer een nieuwe kudde, denkt hij. Hoe dichterbij de boot komt, hoe groter de frons op zijn gezicht.

De boot stopt een tiental meter van het strand en de kapitein gebaard dat de deelnemers naar het strand moeten zwemmen. De veertien verhitte gezichten schieten meteen omhoog.

‘Maar… Mijn boek!’ roept Joany verschrikt uit. Er klinken dertien instemmende geluiden. De cameraman zucht en roept dat hun nu of nooit is. Welke idioot heeft besloten dat er 14 boekbloggers mee zouden doen.. Echt… Iedere deelnemer mag één persoonlijk ding van thuis meenemen, het gevolg: 14 lievelingsboeken. “Dan kunnen we ruilen!” verklaarde Joanne eerder in een interview.

Mopperend springen de deelnemers een voor een van de boot af. Al snel worden er 14 tasjes boven het hoofd gehouden terwijl ze zich naar het strand banen. Gelukkig wordt het water al snel ondiep genoeg om te blijven staan.

Een vijftal minuten later staat het bonte gezelschap in een keurige, doch iets wat awkward, rij. De twee deelnemende jongens werpen elkaar een wanhopige blik. Zo’n lange tijd met alleen maar meiden? Help!

De presentator schraapt zijn keel en kijkt de groep aandachtig aan.

‘Mag ik jullie aandacht?’ vraagt hij, terwijl hij de camera in kijkt. Had ik toch maar die deal met sbs gesloten. ‘Deze editie bestaat uit.. Ja, jullie. Boekbloggers. En jullie gaan tegen elkaar strijden om de Robinson van dit jaar te worden. Ik ben benieuwd of het jullie lukt zo lang zonder jullie boeken te zijn!’ zegt hij grinnikend om zijn eigen grap. Joanne werpt hem een boze blik, wat meteen gefilmd wordt door de crew. Lekkere rauwe emotie.

‘Om de kampen te bepalen hebben we een proef opge- ja?’

‘Heten we dan Kamp Noord en Kamp Zuid of Camp Edward en Camp Jacob?’ vraagt Vanessa, die haar opgestoken vinger weer laat zakken.

‘Nee,’ roep Emmy, ‘Kamp Zwadderich tegen Griffoendor!’

‘Of Camp Half-bloed tegen.. Eh… ‘

‘Of Dauntless tegen Erudite!’ Al snel is het een groot chaos van namen hoe men de teams wil noemen.

‘STIL!’ roept de regisseur. ‘Het is Kamp Noord en Kamp Zuid en het kan me verder niet schelen hoe jullie het later noemen. Wij noemen het zo.’

‘Juist… We hebben dus een proef opgesteld die zal bepalen wie in welk team zal zitten. Jullie moeten daar die stormbaan lopen en aan het eind een vuur maken in de wok. Als het touw boven de wok doorgebrand is, krijg je de sleutel van de kist. In de kist zit fruit voor het team waar de winnaar bij zit. Onder andere bananen, ananas en een watermeloen.’ In Lilian’s ogen begint er een vuurtje te branden. Watermeloen. ‘Als je binnenkomt, kies je een kleur, geel of rood, en dat bepaald je team.’

Schuifelend lopen de veertien boekblogger – ondertussen behoorlijk ongelukkig kijkend – naar de stormbaan.

“Ik ga niet voor de winst,” verteld Emmy in de spreekstoel. “Ik ben allergisch voor ananas en kom op, met mijn lijf kan je de rest toch nooit verslaan? Daarbij heb je Lilian natuurlijk ook…”

Het fluitje schalt en veertien paar voeten beginnen te rennen. Esmee schiet als een aapje de stormbaan omhoog en ligt samen met Ellis meteen aan kop. Ook Katje houdt de twee goed bij, net als Daan. Emmy struikelt al snel over een schelp en valt face first in de modderbak. Het gevolg is dat ook Joanne en Joany met haar mee de bruine smurrie in vallen. Maar het is inderdaad Lilian die opeens als een kanonskogel langs iedereen schiet en als eerste bij de wok aankomt. Hoewel ze loopt te vloeken en te tieren vat de inhoud van haar wok al snel vlam, maar de wind waait de verkeerde kant op waardoor de rest aardig kan inlopen.

Emmy, Joanne en Sanne, die door het lezen van al die historische boeken het beste weten hoe je vuur moet maken, weten aardig in te lopen, maar winnen geen schoonheidsprijs door de dikke vette modderlaag op hun wangen. Esmee brandt zichzelf en Joany stoot per ongeluk haar wok om, waardoor ze omhoog schiet en opzij springt, zo bovenop Lieke’s wok, die ook omklapt en Patricia hindert bij het vuur. De steekvlam die het gevolg is, brandt Liesbet’s touw door die van verbazing pas 20 seconde later realiseert dat ze de kist kan grijpen. Helaas is Lilian al als een malloot naar de kist gerend en heeft ze de watermeloen in haar armen gesloten.

Een voor een grijpen de deelnemers een kampkleur, vaak twijfelend, want iedereen is zo leuk. Lilian pakt als laatste een kleur en bepaald daarmee dat team rood het fruit meegaat. De teams bestaan uiteindelijk uit de volgende mensen:

Team Noord: Liesbet, Joany, Patricia, Ellis, Joost, Sanne en Vanessa,

Team Zuid: Lilian, Esmee, Emmy, Joanne, Katja, Daan en Lieke

De presentator verzekerd dat er nog veel kan veranderen bij het verblijf op het eiland en dat er nog een verrassing op het eiland zal zijn.. Namelijk de aanwezigheid van nog twee mensen per eiland… Voor wie de expeditie al eerder begonnen is.

Ziek van nieuwsgierigheid stappen de twee teams op hun boten en vertrekken ze naar hun eigen bountyeilanden. Klaar voor het avontuur.

TTT | Top 10 Werelden uit boeken en films waarin in zou willen rondlopen

topten

Spontaan begint er een koor van engelen te zingen. Want het thema van deze Top Ten Thursday is er eentje die elke fangirl en boy al duizenden keren hebben samengesteld in hun hoofd. De Lady Library organiseert de bekende top tien die elke week verschijnt en vele bloggers (waaronder ondergetekende) braaf elke week aan meedoen.

Het koor van engelen blijft ondertussen gewoon door zingen terwijl ik mijn best doe er geen lijst van honderdduizend werelden van te maken. Phoe hee… Zo wordt het nog lastig ook! Want hoe vet sommige werelden ook zijn.. Wil je er echt leven? Ja, misschien alleen als je zeker weet dat je met je bips veilig aan de goede kant zit.. Maar goed. Hier komt de mijne.

1. Ye’re a wizard Emmy. Ja echt. Stuur mij maar naar Hogwarts. Ondanks de dreiging van Voldemort you know who is dat de wereld die mij altijd heeft gefascineerd. Sinds ik ook maar één zin las was ik betoverd. Wauw. Ik vind het gewoon echt een bijzondere wereld waarin er zo veel mogelijkheden zijn die wij Muggles over het hoofd zien. Want soms heb ik het gevoel dat de meeste mensen een beetje magie in hun leven missen.

2. De wereld van de Shadow Hunters. Niet wetend of ik nou echt een hele goede Shadow Hunter zou zijn, vind ik de wereld wel heel tof. Diep van binnen wil iedereen wel een super held zijn en tja.. Hoe vet is het als je de mensheid dan kan beschermen tegen demonen? En deels engel zijn, wie wil dat nou niet? Overigens zou ik het ook goed doen als weerwolf, denk ik.

3. De wereld van Allerzielen. Ook dit is een wereld die gewoon in de onze valt.. Maar de heksen daar zijn heel vet. Nou ja.. Vooral wevers dan. Ik heb niet zo veel met vampiers, dus ik zou eerder een heks zijn denk ik. Ja… En door de tijd reizen naar 16e eeuws Engeland.. Not bad.. Not bad at all.

4. Ravka, maar dan wel als Grisha. Want ja, dan kan ik ook een soort van toveren, en ik ben nou eenmaal graag een toverdoos. Maar bij welke orde ik dan zou zitten? Ik denk iets met de elementen.. Wat denken jullie?

5. Als we dan toch met de elementen bezig zijn: avatar. Want wie wil er nou geen element kunnen besturen? Ik twijfel een beetje tussen water en vuur, want ik vind beide awesome.

6. Assassin’s Creed. Ja, want daar zijn ook boeken van dus ik speel niet vals. Lekker puh. Naast lekker-hapje-Ezio speelt zijn verhaal zich af in Italië tijdens de renaissance…. Laat dat nou een van mijn favoriete tijden van de geschiedenis ooit zijn. En dat Italiaans? Komt goed… So soltanto un po’ di italiano.

7. Het zomerrijk. Ik ben ook heus wel een heel leuke fey.. Toen ik in Ierland was met mijn moeder en een touringcar vol mensen boven mijn leeftijd, had ik binnen een dag een bijnaam: het elfenmeisje. Tja.

Dit is stiekem toch wel moeilijker dan ik dacht.. Want heel veel toffe werelden zijn nogal gevaarlijk. Of gewoon zo erg dat ik er niet wil wonen. Maar ik doe mijn best!

8. In de wereld van Charmed. Had ik al gezegd dat ik van magie hou? Nu nog even een toffe heksenpower uitzoeken. Wat past bij mij vinden jullie? Of misschien ben ik beter als Whitelighter… Hmmm

9. Storybrooke…. Nee wacht.. Het sprookjesbos. Want dan leef ik tussen de sprookjesfiguren en dat is GAAF.

10. Middle Earth.. Want daar is het heeel mooi, als het niet in oorlog is. Ik denk dat ik het goed zou doen als Hobbit, een beetje eten, slapen, in een hol zitten.. lezen. Ja.. Klinkt prima! Helemaal geen problemen mee, gezien het feit dat Hobbits over het algemeen uit de problemen blijven. Heus wel.

Ok… Game of Thrones staat er niet tussen, want ondanks Oberyn en Jon is er me iets te veel oorlog. En ik ben een vrouw dus ik zou vast en zeker uitgehuwelijkt zijn aan een griezel. Sorry not sorry.

En als ik jullie nu vraag om jullie favoriete werelden, dan ga ik vast huilen omdat je een vette goede noemt die ik ben vergeten.