Would You Rather – TAG

Een tijdje terug werd ik door Ellis uitgedaagd een vlogje te maken van de ‘Would Your Rather’ – tag. Ik ben wel in voor een uitdaging en maakte dit filmpje voordat ik zou gaan vertrekken naar het zomerse Amerika.

In de Would Your Rather tag word je uitgedaagd te kiezen tussen twee vuren en natuurlijk is hij weer volledig boekbloggerstyle! Veel plezier met kijken.

De oceaan aan het einde van het pad – Neil Gaiman

De oceaan aan het einde van het padTitel: De oceaan aan het einde van het pad (Goodreads)
Originele titel: The Ocean at the End of the Lane
Auteur: Neil Gaiman
Uitgever: Boekerij (2013)
Genre: Magisch realisme
Aantal pagina’s: 275
Waardering: ★★
ISBN:
 9789022568682

Een man op leeftijd keert voor een begrafenis terug naar zijn geboortedorp. Na de dienst rijdt hij zijn oude straat in. Het huis waarin hij opgroeide, bestaat niet meer, maar wel staat de oude boerderij er nog waar zijn jeugdvriendinnetje woonde. De familie Hempstock bestond uit Lettie, haar moeder en haar grootmoeder; drie eigenzinnige vrouwen. Vanaf het moment dat hij het erf oploopt, wordt hij overspoeld door herinneringen. Aan Lettie die altijd beweerde dat de vijver in hun tuin eigenlijk een oceaan was, aan haar moeders verbluffende kookkunsten én aan haar grootmoeder, die wel heel levendig over de oerknal kon vertellen. Het voelt alsof hij weer die zevenjarige jongen is, verstrikt in een wonderbaarlijk avontuur dat zijn hele wereld op z’n kop zet. Zoals geen ander het kan, neemt Neil Gaiman zijn lezer meesterlijk bij de hand op een tocht van vergeving, berusting en volwassen worden.

line2

Met een grote glimlach sla ik dit boek dicht. Na een iets teleurstellend ‘Alles is breekbaar’ hoopte ik dat dit boek mij weer wist te betoveren op een manier waar Gaiman zo goed in is. En ja hoor. Prachtig! Daar waar anderen dit niet helemaal hun dingen vonden, vond ik persoonlijk dat dit juist weer een ijzersterke roman van Gaiman’s hand is.

Naast dat de uitgave echt prachtig is (GLITTERS!), vond ik het helemaal niet vervelend dat het grootste gedeelte van het verhaal beschreven is vanuit de wereld van een 7-jarige. Coraline en Het Kerkhof zijn immers ook vanuit personages rond die leeftijd geschreven en deze vond ik ook echt geweldig. Juist door die leeftijd en de manier waarop kinderen hele werelden kunnen vormen in het hoofd, maken de absurde dingen die het jochie meemaakt geloofwaardiger.

De manier waarop Gainman het beschreven heeft is weer heerlijk vreemd en verbogen en vol met details waar een kind op let. Ook het feit dat het een terugblik is en een bepaalde gebeurtenis er juist voor zorgt dat de oude man zich alles weer herinnerd is heel mooi. Daarnaast zitten er heerlijke enge en vreemde wezens en dingen in die zo kenmerkend Gaiman zijn en voor mij een echt heel levendig beeld voor mijn ogen liet verschijnen.

Alles ontvouwde zich voor mijn ogen als een film en ik kon echt meevoelen met het jongetje en zijn katje. Lettie en haar familie vond ik ook tof en tja.. Ik vond het dus helemaal geen tegenvallend boek, juist een hele leuke!

Het is dan misschien niet een heel spectaculair verhaal over een heldhaftige tiener, en sommigen vinden het misschien meer een kinderboek.. Maar dat is het niet. Het heeft zo veel lagen, zo veel mooie details, dat het boek voor heel veel mensen geschikt is. Eentje die je lekker zelf leest op de bank, of juist voorleest aan je kinderen. Kinderen die dan wel houden van absurde wereld, dat wel. Ik vind dan ook niet dat je dit boek in een hokje YA of fantasy kan duwen, daarom heb ik het boek ‘magisch realisme’ genoemd. Want tijdens het lezen weet je nou niet precies wat nou echt is en wat niet. Wie weet was het allemaal maar een droom…

De golem en de djinn – Helene Wecker

De golem en de djinnTitel: De Golem en de Djinn (Goodreads)
Oorspronkelijke titel: The Golem and the Jinni
Auteur: Helene Wecker
Uitgever: Mistral (2014)
Genre: Magisch realisme, historische fictie, mythologie
Aantal pagina’s: 542
Waardering: ★★
ISBN:
 9789048820016

Chava is een golem, een door haar meester uit klei gemaakte vrouw. Ahmad is een djinn, een wezen van vuur, geboren in de Syrische woestijn. De Golem en de Djinn vertelt het onvergetelijke verhaal van twee bovennatuurlijke wezens die in 1899 afzonderlijk van elkaar in New York aankomen. Ze worstelen met het vinden van hun weg in de nieuwe, vreemde omgeving, maar een gedeeld lot brengt hen samen. Dit caleidoscopische, betoverende en onvergetelijke verhaal verweeft historische fictie met magische fabels uit de Joodse en Arabische traditie.

line2De Golem en de Djinn beloofde een prachtig verhaal vol met fabels uit de Joosde en Arabische traditie. Nu weten jullie wel wat ik een grote fascinatie heb voor culturen en mythologie, maar ook voor geschiedenis en dus leek mij dit een perfect boek voor mij. Ik was dan ook erg blij dat ik van uitgeverij Mistral de mogelijkheid kreeg dit boek te gaan lezen.

Het is een behoorlijk dik en daarmee intimiderend boek, waarvan het altijd maar gokken is hoe snel je er doorheen komt. Ik besloot het boek mee te nemen toen ik een lange dag vol tranen voor de boeg had. En ik moet zeggen: het boek las lekker weg, maar wist me toch uit te dagen. Het was interessant genoeg om verder te willen lezen en zat vol met details die van belang zijn voor het verdere verloop van het verhaal.

Ik zal niet ontkennen dat ik ergens een ander beeld had bij het verhaal. Ik had verwacht dat er een romance zou ontstaan tussen deze twee mythische wezens. Dit is niet echt het geval, maar er ontstaan wel een boeiende band. Een band die opgebouwd wordt door vele gebeurtenissen en emoties.

De ontwikkelingen die de personages meemaken zijn erg goed omschreven en passen goed in de tijdgeest. Het was alsof je daadwerkelijk rondliep rond de eeuwwisseling van de 19e naar de 20e eeuw. De magie was subtiel en erg goed verweven met de tradities uit beide culturen.

Ook het verhaal brengt een mooie ontwikkeling met zich mee. Als lezer maak je rustig kennis met de personages en diens verleden. Er wisselt zo nu en dan van perspectief, maar dit is prettig en brengt meer diepgang (en afwisseling) aan het verhaal. Ook leer je een aantal culturele standpunten, wat ik natuurlijk extra leuk vind!

Dit boek kan je niet echt indelen in fantasy. Hoewel er wel een vorm van magie voorkomt, is deze magie meer eentje die voortvloeit uit de fabels van beide culturen. Het is vooral een heel mooi verhaal, vol tradities en het vinden van je plek op de wereld als je weet dat je anders bent dan de rest. Verwacht geen spannend actieboek, maar meer een zoektocht.

Een aanrader voor iedereen die houdt van historische verhalen, een vleug van magie en mythologie, zonder dat het oog op de realiteit verloren raakt.

A Witch in Winter (Winter Trilogy #1) – Ruth Warburton

A Witch in Winter (Winter Trilogy, #1)Titel: A Witch in Winter (Goodreads)
Serie: Winter Trilogy #1
Auteur: Rith Warburton
Uitgever: Hodder Children’s Books (2012)
Genre: Young Adult, (Urban) Fantasy, Romantiek
Aantal pagina’s: 346
Waardering: ★★★★
ISBN:
 9781444904697

The first in a taut supernatural trilogy filled with action, suspense, witchcraft, and complicated romance

Anna Winterson doesn’t know she’s a witch and would probably mock you for believing in magic, but after moving to the small town of Winter with her father, she learns more than she ever wanted to about power. When Anna meets Seth, she is smitten, but when she enchants him to love her, she unwittingly amplifies a deadly conflict between two witch clans and splits her own heart in two. She wants to love Seth, to let him love her—but if it is her magic that’s controlling his passion, then she is as monstrous as the witch clan who are trying to use her amazing powers for their own gain. When love is tangled up in magic, how do you know what’s real?

line2

Toen ik in Londen was met een paar hele lieve medeboekbloggers, hadden we allemaal een enorme wishlist van boeken die we wilden kopen. Zo had ik zowel dit boek als het eerste deel van Warburton’s andere trilogie op mijn lijstje staan: Witch Finder. Ik besloot dat ik daar wel zou beslissen welk boek ik zou kopen. Nou, uiteindelijk beiden dus, want ik kon niet kiezen en beide series leken me erg gaaf. Na het lezen van Witch Finder was ik benieuwd of ik net zo zou genieten van A Witch in WInter en of ik er net zo snel door heen zou vliegen.

Ik zal het meteen verklappen: ja. Het leest vlot en het is een leuk verhaal. In tegenstelling tot Witch Finder, speelt dit verhaal zich af in de moderne tijd, maar je merkt wel dat de wereld in principe hetzelfde is: er bestaan heksen. Mensen die magie kunnen uitoefenen. De ene heks is sterker dan de andere en ze zijn nooit helemaal veilig.

Anna komt in dit boek met haar vader in het Engelse stadje ‘Winter’ wonen (super leuke naam) in een huis dat zogenaamd behekst is. Nou ligt de focus niet bepaald op dat betoverde huis, maar is het meer een handvat voor Anna om er achter te komen dat ze zelf een heks is. Ik vond dat zelf een beetje Harry Potter-like, zoals ze er achter kwam, maar verder is het een leuk stuk.

De setting die Warburton beschrijft is leuk en beeldend. Ik zag alles voor me en voelde de dreiging. Maar als je niet houdt van clichématige ontwikkelingen op liefdesgebied, dan moet ik je helaas mededelen dat dit wel een groot deel van het verhaal is. Als ik er zo op terugkijk mis ik een aantal verdiepende lagen die het verhaal net even wat meer body geven. Maar misschien is dat alleen al omdat ik het magie-aspect interessanter vind dan te romance.

Er zitten wel hele leuke bijrollen in het verhaal die je meteen gaat waarderen. Bij Emmeline denk je eerst: weet zo’n bitch, maar ze ontwikkeld zich tot een heel belangrijke steun voor Anna. En Emmeline’s moeder Maya vind ik echt geweldig. Wat een tof wijf.

Als ik het zou moeten omschrijven hoe mijn leesbeleving was.. Dan denk ik dat ik zeg dat ik het boek tijdens het lezen erg leuk vond, en gelukkig heel anders dan haar andere boek, maar dat ik achteraf denk dat er toch best wel wat voorspelbare elementen in zitten. Dat is niet erg hoor, want ze werken wel goed. Maar verwacht geen mega origineel verhaal. Het is gewoon een leuk verhaal over magie, jezelf leren kennen en je plek vinden in de wereld. En romantiek, dat ook. En Anna? Dat is een heerlijk rustig en normaal meisje. Helemaal niet overdreven perfect of knap… Maar wel magisch. Ik ben benieuwd naar het vervolg!

Bloggen en illustreren #3: That Blonde Woman

Het is alweer een tijdje terug dat de vorige edities van ‘Bloggen en Illustreren’ verscheen. Eerder illustreerde ik de blog van Noa en die van Roxanne. Dit keer kwam de vraag van Katja, die na veel wikken en wegen besloot ook een eigen blog te beginnen over alle dingen die dicht bij haar persoonlijkheid staan. Ze vroeg mij haar te helpen met het installeren van wordpress, het aanpassen van het thema en de vormgeving. Dit wilde ik graag voor haar doen, dus ging ik aan de slag!

Schermafbeelding 2014-10-13 om 10.45.43

That blonde woman is een blog geworden waar al Katja’s passie in verwerkt zit. Van te voren gaf ze me een thema dat ze mooi vond, kleuren en een lettertype, maar uiteindelijk heb ik alleen de kleuren gebruikt.

Er zitten nog wat kleine puntjes in de layout waar ik nog wat aanpassingen in ga maken, maar verder is hij up and running. Ik wens Katja heel erg veel succes met bloggen en ik ga haar zeker volgen. Jij ook?

Denk je nu: ‘Dat wil ik ook!’ Stuur me dan vooral een berichtje, dan laat ik weten wat de mogelijkheden zijn.