![Hazelwoud – Melissa Albert Hazelwoud – Melissa Albert](https://i0.wp.com/images.gr-assets.com/books/1514494560l/37761257.jpg?resize=315%2C475&ssl=1)
Uitgever: Moon | Januari 2018
Genres: Young Adult, Fantasy
Aantal pagina's: 336
ISBN: 9789048838967
Uitgave: Hardcover
Goodreads
![three-half-stars](https://i0.wp.com/zonenmaan.net/wp-content/plugins/ultimate-book-blogger/assets/images/stars/small_yellow/three-half-stars.png?ssl=1)
De zeventienjarige Alice is het grootste deel van haar leven samen met haar moeder op de vlucht geweest voor het ongeluk dat hen achtervolgt. Maar wanneer Alice' oma, schrijfster van een duister sprookjesboek, op haar landgoed het Hazelwoud overlijdt, lijkt het ongeluk hen in te halen: Alice'
moeder wordt ontvoerd door een man die zegt dat hij uit het Achterland komt - de dreigende bovennatuurlijke wereld uit haar oma's verhalen. Alice' enige aanwijzing is het bericht dat haar moeder voor haar achterlaat:BLIJF WEG UIT HET HAZELWOUD
Alice heeft haar oma's fanatieke fans altijd zo veel mogelijk vermeden, maar nu zit er niets anders op: ze moet hulp vragen aan haar klasgenoot en Achterland-superfan Ellery Finch. Hij helpt haar gelukkig maar al te graag, al vraagt Alice zich wel af waarom hij zo gretig op haar aanbod ingaat. Om haar moeder terug te vinden, moeten Alice en Ellery afreizen naar het Hazelwoud, naar de wereld waar haar oma's sprookjes hun oorsprong vonden. Zal Alice er tijdens haar zoektocht achter
komen waar haar eigen verhaal begon... en vooral waar het misging?
2018 zou een jaar vol topboeken worden, had ik besloten. Er waren immers een tal van te verschijnen boeken waar ik enorm naar uitkeek. Hazelwoud was ook zo’n boek. De kaft zag er immers PRACHTIG uit (en het is ook nog eens een hardcover met stofomslag) en met sprookje hadden ze mij al overstag. Dus toen ik het boek binnen kreeg begon ik meteen, zonder echt te weten waar het boek over ging.
Alice weet niet beter dan dat ze samen met haar moeder op de vlucht is. Waarvoor? Geen idee, maar het ongeluk lijkt hen te achtervolgen. En dan ontvangen ze een brief dat Alice’s oma, schrijfster van een een duister sprookesboek, is overleden. En dan haalt het ongeluk hen in, want Alice’s moeder wordt ontvoerd! Door iemand uit het Achterland, de wereld uit oma’s boek. Alice heeft alle hulp nodig om haar moeder te redden en vindt die in Ellery Finch. Het is tijd om naar het Hazelwoud te gaan.
Ondanks dat ik geen idee had waar het boek écht over ging, had ik torenhoge verwachtingen. Te hoog, zou later blijken. Waar de ene na de andere vijf sterren recensie langskwam op Goodreads, begon ik langzaam te beseffen dat ik Esmee’s mening zou gaan delen.
Hazelwoud is absoluut geen slecht boek en daarom wil ik beginnen met de dingen die ik wel echt ontzettend gaaf vond.
Allereerst is de sfeer in dit boek geweldig; heerlijk grimmig en duister, precies wat je van een sprookje zou verwachten. Sfeer is voor mij erg belangrijk, dus ik geniet er intens van wanneer dit goed tot uiting komt. Daarnaast vond ik het concept van uitgebroken personages uit verhalen heel tof en goed passen bij de sfeer en de personages.
Ik heb gehoord dat de sprookjes uit het boek ook nog een keer uitgewerkt zullen worden. Aan de ene kant vind ik dat tof, aan de andere kant vind ik het geen goed teken dat zoiets nodig zou zijn om de boel te snappen. Niet dat ik het niet snapte, maar een verhaal binnenin een verhaal heeft al snel de neiging om warrig te worden en ik denk dat dit in dit geval ook zo was. Het verhaal was heel anders geworden als de schrijfster een bekender verhaal had genomen. Aan de andere kant; het is wel heel origineel en getuigt van fantasie en talent als het je lukt om meerdere verhalen in een verhaal weet te verwerken. Dubbel gevoel dus!
Maar er waren dus ook mindere punten en ik ga proberen deze niet te overheersend te laten zijn. Allereerst duurde het heel lang voordat ik in het boek kwam. Ik had een beetje moeite met het goed leren kennen van Alice, alsof ze heel afstandelijk bleef. Alsof ze net als in het verhaal voor mij wegvluchtte. En tegen de tijd dat ik haar een beetje leerde kennen, vond ik de plot een beetje inzakken. Het verhaal werd wat trager en steeds vaker verloor ik mijn aandacht. Het verhaal wist me niet tzo mee te slepen als ik had gehoopt.
Hazelwoud voelt heel dubbel voor mij. Aan de ene kant vond ik de sfeer heel tof en was het verhaal ook echt wel spannend, aan de andere kant voelde ik een bepaalde afstand en was het boek niet zo tof als ik had gehoopt. Ik kakte halverwege een beetje in en toen duurde het vrij lang voor ik er weer in zat.
Hazelwoud heeft een duistere grimmige sfeer, maar wist voor mij niet de klapper te zijn waar ik op had gehoopt.
Al met al was Hazelwoud helaas niet zo tof als ik had gehoopt. Eerlijk, het boek ziet er prachtig uit en is alleen daarom al een aanwinst voor de kast, maar ik had toch meer verwacht van de inhoud. Zeker het middenstuk had voor mij een stuk spannender en meeslepender mogen zijn.
Supermooie foto heb je van het boek gemaakt!
Dankjewel lieve Esmee <3