Expeditie Boekblogginson #6

Geplaatst op 30 september 2014 door Emmy in Expeditie BoekBlogginson / 9 Comments

Zwaaiend met hun machetes rent voltallig Kamp Zuid (minus Emmy dus) het bos in. Stukjes blad vliegen in het rond, maar ze houden weinig rekening met de lianen die de oerwoudgrond bedekken. Lieke en Joanne’s enkels raken verstrikt waardoor ze onderuit gaan, net de vlijmscherpe messen ontwijkend.

‘Jeez, gaat het wel?’ vraagt Madelon, die op tijd stil houdt waardoor ze niet ook onderuit gaat.

‘Shit, het zit echt vast!’ roept Joanne, die als een gek aan de taaie stengels begint te trekken.

‘Zit stil, dan maak ik je los,’ zegt Katja, die op haar knieën gaat zitten en voorzichtig met het mes in de weer gaat. Bang om Joanne te bezeren, hanteert ze het junglemes als een scalpel.

‘OMG je knie!’ roept Lilian opeens uit, wijzend naar Katja. Een dikke groene stengel heeft zich om haar knie heen gewikkeld. Als een slang.

Het duurt niet lang voordat heel kamp Zuid in paniek is.

‘Het lijkt wel Devil’s Snare!’ roept Esmee, die de link naar Harry Potter snel maakt. ‘Je moet je ontspannen!’

‘HOE KAN IK ME NU ONTSPANNEN ALS DAT DING MIJN BEEN ER AF KNELT!?’ roept Joanne dramatisch.

‘VUUR VUUR VUUR!’ roept Anneke. ‘We moeten vuur maken! Dat drijft het weg!’

‘Heb jij een magnesium stick?’ vraagt Madelon.

‘Nee, ik niet.’

‘Ik ook niet.’

‘Ontspan nou!’

Een kostbaar kwartier later is iedereen weer vrij en afgezien wat blauwe polsen, enkels en knieën is iedereen ongedeerd.

‘Heeft iemand de hint gezien?’ vraagt Anneke dan, zich herinnerend dat bij elke hindernis een hint zou zitten.

‘Nee, ik niet,’ geeft Joanne toe, die veel te veel bezig was met haar enkels.

‘Ik ook niet,’ zegt Lilian, die echt wel heeft rondgekeken.

‘Is het niet zo dat ze in de film door dat spul zakte?’ vraagt Daan.

‘Ja dahaag!’ roept Joanne. ‘No way dat ik terug dat spul in stap!’

‘Wacht eens.. Wacht eens!’ roept Esmee plots uit, terwijl ze stil blijft staan en haar gezicht begint te stralen. ‘Volgens mij weet ik het!’

‘VERTEL!’ roept iedereen in koor.

‘Nou, wat als de hindernissen gelinkt zijn aan de favoriete boeken van de ontvoerde deelnemer? Dit spul komt uit Harry Potter. We weten allemaal hoe debiel fan Emmy is van Harry Potter. Misschien moeten we wel alle Harry Potter hindernissen volgen!’

‘Jij bent BRILJANT!’ roept Joanne, terwijl Lilian ‘He?’ roept. Na een kort beraad besluiten ze echter wel dat dit vast de juiste uitkomst van de hint is.. Ze lopen verder.

Kamp Noord had ook al snel door dat deze hindernisbaan gelinkt was aan de favoriete boeken van Joany. Echter hadden ze grote moeite om te bepalen welk boek dat dan zou moeten zijn. De een riep ‘Alice in Wonderland’, door de Splintered boeken. De ander riep ‘De Gemma Doyle Trilogie’ en weer een ander meende ‘Peter Pan’ te herinneren.

‘Peter Pan is Joanne’s favoriete boek, dus dat zal het wel niet zijn,’ zegt Patricia, die samen met de rest in het grote – overduidelijk belangrijke – konijnenhol tuurt. ‘Het moet Alice in Wonderland wel zijn, in dit geval. Dat gat is way to obvious.’

‘Daar heb je wel gelijk in,’ zegt Vanessa, ‘Maar bij Gemma Doyle gaan ze ook naar een andere wereld toch?’

‘Misschien is het sprookjes in het algemeen?’ stelt Joost voor.

‘Gemma Doyle is geen sprookje.’

‘Oh ja,’ grinnikt Joost. ‘Nou, zullen we dan maar door dit gat gaan?’

‘Goed plan,’ zegt Patricia, die een aanloopje neemt en in het gat springt. Ze glijdt langs aarde en gruis en dan is er niks.. Leegte. Lucht. En dan.. PLONS. Een lager gelegen gedeelte van het eiland. Ze roept naar boven dat het veilig is en een voor een belanden de leden van Kamp Noord in de lagune. Voor hen strekken een aantal opdrachten voor zich uit, die ze zo snel mogelijk beginnen uit te werken.

Kamp Zuid is verdwaald. Ze komen geen hindernis tegen en blijven een beetje doelloos doorlopen. Dan opeens, zien ze iets schitteren in de verte. Ze joggen er naar toe en zo’n 10 meter onder hen zien ze kamp Noord de laatste proef van de hindernisbaan afleggen.

‘FUCK! Ze lopen voor!’ gilt Joanne.

‘We hadden toch door die zooi heen gemoeten,’ puft Lieke, die last heeft van steken in haar zij.

‘Kijk, een touw naar beneden!’ wijst Esmee, die extra oplettend is. Katja stapt op het touw af om de tocht naar beneden te vervolgen. Het duurt echter een lange tijd voordat ze allen in het water liggen en kunnen beginnen aan de hindernissen. Kamp Noord is al klaar.

Bij de laatste proef die ze succesvol hebben gedaan, ontvangen ze een GPS apparaat.

‘Dus daar waren die cijfers voor!’ Ellis pakt het papiertje wat ze eerder hebben ontvangen tevoorschijn (gelukkig heeft ze het waterdicht verpakt!) en begint de cijfers in te vullen. Al snel laat het apparaat een piepje horen en laat het Joany’s locatie zien.

Joany en Emmy zitten niet ver van elkaar, want ze kunnen gewoon tegen elkaar praten om de tijd te doden. Ze praten over de boeken die ze nu missen en vragen zich af welke hindernissen de groepen moeten afleggen.

‘Mijn neus jeukt’ klaagt Emmy, die met haar armen is vastgebonden aan de paal en dus met geen mogelijkheid bij haar neus kan komen. Ze probeert naar haar neus te blazen, maar het enige wat dat oplevert is dat meerdere haren in haar gezicht kriebelen. ‘ARGH’ brult ze uit.

‘Ik durf bijna niet meer te klagen over de vierkantjes in mijn billen,’ zegt Joany. De cameramannen, die verdekt staan opgesteld tussen de bladeren, manen dat de dames stil moeten zijn omdat een van de teams dichterbij komt.

‘Daar is ze!’ roept Sanne uit. ‘Ik zie de kooi!’ Niet veel later staat heel team Noord om de kooi heen en kan Joany haar geluk niet op. Nu moeten ze alleen nog de sleutel nog zien open te maken door de touwen die de deur sluiten open te hakken. Uit frustratie brult Emmy naar haar team dat ze op moeten schieten omdat ze aan het verliezen zijn. Helaas heeft chaotisch Kamp Zuid nooit de coördinaten gewonnen, waardoor ze nu een soort van ‘god zegen de greep’ aan het zoeken zijn. Kamp Noord wint en het verslagen team Zuid wordt door de crewmembers verzameld en weer naar het strand gebracht. Emmy blijft over haar pijnlijke polsen wrijven. Kamp Noord doet een overwinningsdansje die iets weg heeft van de macarena.

‘Goed gedaan, Kamp Noord. Jullie hebben je teamgenoot door moed, vaardigheid en samenwerking snel gevonden. Daarom hebben jullie gewonnen en hoeven jullie niet naar de eilandraad. Kamp Zuid, jullie hebben Emmy niet kunnen bevrijden en daarom mogen jullie meekomen naar de eilandraad, waar we zullen gaan stemmen. Een van jullie moet de expeditie helaas verlaten.

Wie van Kamp Zuid zal helaas afscheid moeten nemen?


polls & surveys

Tags:

Divider

9 responses to “Expeditie Boekblogginson #6

  1. Lilian is gewoon de enige die nog geen stem heeft gekregen! Ik vind het stemmen bij Team Zuid nog moeilijker dan bij Noord, zoveel leuke mensen die ik persoonlijk ken…

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.