De moordopdracht (The Maze Runner 0.5) – James Dashner

Geplaatst op 7 juli 2015 door Emmy in Boeken, Recensie / 5 Comments

De moordopdracht (The Maze Runner 0.5) – James DashnerDe Moordopdracht door James Dashner
Ook door deze auteur: De Labyrintrenner
Serie: The Maze Runner #0.5
Andere boeken in deze serie: De Labyrintrenner
Uitgever: Uitgeverij Q | juni 2015
Genres: Young Adult, Sciencefiction, Dystopia, Avontuur
Aantal pagina's: 368
ISBN: 9789021458397
Uitgave: Paperback
Goodreads
two-stars

Vóór het bestaan van WICKED, voordat de Laar was gebouwd en voordat Thomas in het labyrint terechtkwam, werd de aarde geteisterd door zonnevlammen. Mark en Trina wisten die te overleven. Dat bleek een peulenschil bij wat nog zou volgen.

Een onheilspellend virus raast over de aardbol. Het muteert en het ziet ernaar uit dat de mensheid volledig zal worden weggevaagd. Mark en Trina zijn er echter van overtuigd dat er een mogelijkheid moet bestaan om niet ten onder te gaan. Ze zijn vastbesloten om te overleven. Maar in deze bijna vergane wereld heeft alles zijn prijs, en ben je voor sommigen dood meer waard dan levend.

Ik heb een haat-liefdes verhouding met de Maze Runner serie. Aan de ene kant wil ik alle boeken dolgraag lezen, maar aan de andere kant ben ik tot nu toe nog over geen enkel boek echter onder de indruk. Terwijl ik deze prequel op de trilogie – De Moordopdracht – aan het lezen was, baalde ik er keer op keer van; waarom deed dit boek me toch zo weinig?

James Dashner heeft een uitgebreide wereld geschapen die door allemaal rampen en een door mensen verspreid virus een stempel heeft achtergelaten op de mensheid. In dit voorgaande verhaal lees je over het ontstaan van dit drama en hoe dit door een aantal personages wordt ervaren. Aan de ene kant vond ik dit tof en een grote toevoeging hebben aan de wereld, aan de andere kant voel ik nog meer emotionele binding met een stuk kaas dan met Mark en de rest.

Hoe vlot het boek ook leest (dat doet het echt!), het wist me absoluut niet in het verhaal te zuigen. Meer dan eens betrapte ik mezelf erop dat ik een bladzijde had omgeslagen zonder ook maar te weten wat er precies was gebeurd. Als mij dit overkomt, dat weet ik dat het boek me niet weet te boeien.

Ondanks dat ik het boek dus eigenlijk niet zo veel aan vond, kan ik het aan de andere kant toch wel waarderen. Het voegt daadwerkelijk wat toe aan het grote overkoepelende verhaal en is eens geen prequel van slechts een aantal pagina’s. Ik weet zeker dat de mensen die helemaal weg zijn van de trilogie, staan te smachten om dit deel en er ook zeker van zullen genieten.

De schrijfstijl en vertelwijze van Dashner is lekker eigentijds en past goed bij het gehaaste gevoel van het verhaal. Je merkt aan zijn vertelwijze goed dat de mensheid aan de rand van de afgrond staat en moet sprinten om het te kunnen overleven. Dat is dan weer iets wat ik wel goed vind aan het verhaal. Tevens is het een constant kloppend geheel. Waar ik bij Samensmelting echt een WTF moment had omdat ik alles zo vergezocht vond, ervaar ik dit bij The Maze Runnen absoluut niet.

De Moordopdracht is een aanrader voor iedereen die geniet van de Labyrintrenner. Het voordeel dat je dit boek zowel voor als na de trilogie kan lezen, maakt het een leuke toevoeging aan de reeks.

two-stars
Divider

Liefs, Emmy

Volg Zon en Maan: Bloglovin' / Facebook / Goodreads / Instagram / Twitter

Tags: , , , , , , ,

Divider

5 responses to “De moordopdracht (The Maze Runner 0.5) – James Dashner

  1. ‘aan de andere kant voel ik nog meer emotionele binding met een stuk kaas dan met Mark en de rest’ ahahahahahahaha, oh man, je kan mij opvegen. Maar jammer dat je het niks vond!

  2. Eline

    Ik heb de Engelse versie hiervan nou al letterlijk langer dan 2 jaar in mijn kast staan, maar ik lees het maar niet. Wat ik zo ontzettend sterk vond aan de trilogie was het feit dat je aan het einde eigenlijk nog steeds niks wist. Dus aan de ene kant wil ik dit ontzettend graag lezen, en aan de andere kant heb ik het gevoel dat het alles gaat verpesten. Lekker duidelijk, hè? xD

  3. Dit verhaal kan me ook maar niet grijpen. Even is het interessant, en dan boeit het me gewoon niet meer. Ik ben er in december in begonnen en heb het nog niet uit, maar moet het binnenkort echt weer eens gaan oppakken.

Geef een reactie